Μνημείο στην Τρίπολη


Το 24ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ τον Ιούλη του 2015 κορυφώθηκε στην Τρίπολη, στην εκδήλωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τους εκτελεσμένους με αποφάσεις του Εκτακτου Στρατοδικείου Τρίπολης της περιόδου 1947 – 1949. Η εκδήλωση έγινε στον Αη Θανάση δίπλα στο νεκροταφείο, το χώρο όπου γίνονταν οι εκτελέσεις μεαποφάσεις του Στρατοδικείου. Εκεί φτιάχτηκε το εξαιρετικό μνημείο προς τιμήν των εκτελεσμένων. Το μνημείο συγκέντρωσε το θαυμασμό όλων όσων συμμετείχαν στην εκδήλωση, που το πλησίαζαν, έψαχαν ονόματα συγγενών τους, άφηναν λουλούδια ή ύψωναν με αποφασιστικότητα τη γροθιά τους, δηλώνοντας πως συνεχίζουν στον ίδιο δρόμο.
Για να φτάσει ως αυτήν την εκδήλωση, η Κομματική Οργάνωση Πελοποννήσου του ΚΚΕ συγκέντρωσε μαρτυρίες, αρχειακό υλικό αποτελούμενο από φωτογραφίες, προσωπικά στοιχεία και γράμματα προς τους συγγενείς των εκτελεσμένων κι αυτή η προσπάθεια συνεχίζεται. Εκατοντάδες επώνυμοι και ανώνυμοι βοήθησαν με εθελοντική εργασία, με προσφορά σε είδος και οικονομικές ενισχύσεις για την κατασκευή του μνημείου. Πολλοί, επίσης, συνεισέφεραν στη συγκέντρωση στοιχείων για τους εκτελεσμένους, είτε αφιερώνοντας ώρες στη μελέτη αρχείων, είτε προσφέροντας ανεκτίμητα οικογενειακά τους κειμήλια (φωτογραφίες, γράμματα, έγγραφα κ.τ.λ.).

Λίγα λόγια για το Έκτακτο Στρατοδικείο Τρίπολης

Το στρατοδικείο Τρίπολης δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 1947. Ήταν η εφαρμογή του «Γ΄ ψηφισματος» που ψηφιστηκε από τη Βουλή το 1946. Η αστική τάξη της Ελλάδας, με τη στήριξη των «σύμμαχων» καπιταλιστικών κρατών, μπροστά στην απειλή απώλειας της εξουσίας της από τον ένοπλο λαό με ηγέτη το ΚΚΕ, πήρε έκτακτα κατασταλτικά μέτρα θωράκισης της εξουσίας της.
Το στρατοδικείο Τρίπολης έμεινε γνωστό ως «θανατοδικείο» λόγω του μεγάλου αριθμού θανατικών καταδικών που εξέδωσε σε όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του. Εξέδωσε 370 θανατικές καταδίκες, ενώ «μοίρασε» συνολικά έξι χιλιετίες χρόνια φυλακή. Καταδικάστηκαν εκατοντάδες στελέχη και μέλη του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ και αντάρτες του ΔΣΕ που πιάστηκαν ζωντανοί στα πεδία των μαχών. Καταδικάστηκαν και όσοι εξέφραζαν συμπάθεια ή βοηθούσαν τους αντάρτες του ΔΣΕ έστω και με «μια φέτα ψωμί».